Pingelly

•February 21, 2008 • 4 Comments

Pingelly c’est quoi?

C’est mon nouveau Mitchell!

Wiiiiiiiii

VIVE MOI!

PS pour ceux qui veulent m’envoyer du courier ou des cadeaux (c’est bientot mon annif! bon ok le 2 avril mais bon… vous inquitez pas je vous le rappellerais encore pour ceux qui oublierais…) voici l’adresse

Nancy H.
Pingelly Hotel
12 Parkstreet
6308 Pingelly
W. A
Australia
——————————————————————————————

Wat is Pingelly?

Mijn nieuwe Mitchell!

Wiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii

 LEVE IKKE!

PS voor diegenen die mij een post of een cadeau willen sturen (het is bijna mijn verjaardag! ok ja op 2 april maar ja, ik ga het nog vaak herhalen voor diegenen die het zouden vergeten…) hier is het adres

Nancy H.
Pingelly Hotel
12 Parkstreet
6308 Pingelly
W. A
Australia

Le Cas A. / Het S. geval

•February 21, 2008 • 5 Comments

Pour continue dans la lignee du cas S. voici le cas A. En fait je pourrais mentionner le nom du cas A. vu que le cas A. est allemande, oui oui le cas A. est une fille!

Donc le cas A. c’est quoi, c’est la fille qui dormais au dessus de moi a Perth. En fait le cas A. est une psychopathe! Le cas A. s’est prise d’amitie pour moi car j’ai ete gentille avec elle… (arrive toujours pas a etre mechante :( ) Donc en fait le cas A. explicons un peu son cas… Le cas A. est une fille qui parle tout le temps et de rien, surtout rien d’interessant… Argh… Et puis le cas est elle est un peu mythomanne aussi, ou bien elle prend ses reves pour la realitee…

L’autre soir le cas A. me dis que X (gardons son intimite le pauvre) lui aurais demander de faires des choses inavouable avec elle (iiiiiiih). Donc moi je demande a X. c’est vrai que tu as demander a A. de faire des choses inavouables avec elle???? (aime tjs bien embeter les gens :P ).  Lui non pas du tout! J’ai bien tendance a le croire, surtout vu la tete du cas A. …

Un autre soir le cas A. me mets ses pieds a 3 cm du visages (jeej) en m’annoncant, regaaaaaaaaaarde j’ai la peste!!!! Je sais pas trop se qu’elle avait ma franchement c’etait pas joyeux, mais qd meme de la a me mettre ses pieds dans le visage….

Le cas A. souffre aussi d’insomnie, donc comme elle ne dors pas, elle estime que moi non plus je ne devrais pas dormire… SYMPA! Donc blablablablabla toute la nuit… TA BOOOOOOOOUCHE!!!!

Et puis le cas A. elle m’a rendue parano aussi, a chaque fois que je suis tranquillement en train de lire dans mon lit, elle se met la tete en bas (elle dormais au dessus de moi) et me regardais… je l’ai meme surprise a me regarder pendant que je dormais!
Du coup je me reveillais la nuit en sursaut voir si elle ne me regardais pas dormire!

Mais heureusement je suis debarassee du cas A.
Wiiiiiiiiiiiiii :D

Ceci est une histoire vraie… elle n’est donc pas sortie de mon immagination. Peut etre trouverons nous un jour un remede contre le cas A. mais j’en doute fort…
Si jamais vous tombez vous meme sur un cas A. BON COURRAGE!!!!

Si vous voulez un jour utiliser le cas A. dans un ouvrage psychologique, prier de me payer les droits d’auteurs!

——————————————————————————————

Om continuiteit te hebben met het S. geval, bestaat nu ook het A. geval! In feite zou ik haar naam kunnen noemen, aangezien het A. geval Duits is, ja ja het A. geval in een ZE! 

Wat is het A. geval, het is het ‘ding’ dat boven mij sliep in Perth. Feitelijk is het A. geval een psycho! Het A. geval dacht dat we vrienden waren omdat ik eens vriendelijk was met haar! (ben nog steeds niet evil :( ) Uitleg over het A. geval… Het A. geval praat en praat en praat en praat, maar heeft niets te zeggen….Argh… En het A. geval houdt van liegen, ofwel denkt ze dat haar dromen werkelijkheid zijn…

Op een avond zegt het A. geval mij dat X. (laten we zijn privacy respecteren) haar gevraagd zou hebben om x-rated dinges met haar te doen… (iiiiiiiiiih) Duuuuuuus ik zie X en vraag hem of het klopt (mensen pesten doe ik nog steeds heel graag!). Hij zei van niet, ik geloof hem, vooral als je het A. geval ziet… 

Op een andere avond zet het A. geval haar voeten in mijn gezicht, wel haar voeten waren enkel 3cm uit mijn gezicht (jeej) en schreeuwt, kiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiijjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjk ik heb de pest!!!!!! Ik weet niet wat haar aandoening was, maar het zag er echt vies uit… Maar dat is geen reden om haar voete zo dicht bij mijn gezicht te plaatsen! meme de la a me mettre ses pieds dans le visage….

Het A. geval lijdt ook aan slapeloosheid, dus omdat zij niet kan slapen mag ik ook niet slaapen! LEUK! Dus blablablablabla heel de nacht door… SHUT UP!!!!

En dankzij het A. geval ben ik nu ook een tikkel paranoid, telkens ik in mijn bed lag, gezellig te lezen, zag ik haar vette kop die naar mij aan het kijken was (ze sliep boven)…ik heb haar ook eens naar mij zien kijken terwijl ik sliep! Daardoor werd ik wakker in de middel van de nacht al denkend dat ze daar was!

Maar nu ben ik eindelijk van het A. geval verlost!
Wiiiiiiiiiiiiii :D

Dit is een waar verhaal… het is dus geen product van mijn fantastische verbeelding…
Misschien vinden we ooit een remedie tegen het A. geval, maar ik heb mijn twijfels…
Als jullie ooit een A. geval tegen komen… GOOD LUCK

Als u dit geval in een psychologiecursus wilt gebruiken, gelieve mij de auteursrechten te betalen!

Adelaide – Perth Ou/ Of 2800 km

•February 13, 2008 • Leave a Comment

2800 km en voiture, voila se que je me suis fait durant 3 jours. Je peux vous le dire c’est long! TRES LONG!

Donc en fait je suis partie avec John, mon lift trouve a Adelaide.

On part donc lundi vers 10.00 du mat. Les premiers km (aller soyons fous les 500 premiers km) ca va c’est pas trop long, j’en ai l’habitude… Apres ca le trajet deviens chiant… en plus questions paysages rien a voir… sauf des arbres morts, des kangourous mort et des corbeaux qui mangent les kangourous morts… genial… La nuit tombe donc on s’arette… En fait faut savoir qu’en Oz on evite de rouler a la tombee de la nuit et surtout la nuit histoire de pas se prendre un kangourou. Nous voila donc arreter le long de la route sur un air de repos. On passe la nuit dans le coffre de la voiture, heureusement John a un break. Le lendemain on se leve pepere, il etait 9h. La on s’arrete dans un shop, et j’achete des cookies et deux mars. On roule et roule et roule, tjs rien a voir… La plus de radio, deja qu’on se tapait que du blabla sur les caffards, les fourmis et le corail (je connais toutes leurs vies a ses trois la…) plus que du shcsjhfkahrhahghfkjahgsrhgkajghfg geniiiiiiiiiiiiiiiial! Bon on s’arete a une station essence et on achete un k7 (oui oui ca existe encore dans l’Outback) Bien sur la k7 c’est de la merde… mais bon c’est mieux que rien… Ha oui en meme temps on a acheter 1 sandwich, genre 2 tranches de pain un poil de poulet, pour 6$!!!!!

La nuit reretombe, la ville suivante est a 100 bornes, bon ben on dormira le ventre vide…

Lendemain matin re-arive donc aujourd’hui. Tjs pas de musique, tjs la k7 de merde. La le pire nous attend… La plus longue ligne droite d’Australie… 168.8 km de lignes droites plattes avec comme paysages des arbres morts, des kangourous morts…. en fait tjs le meme… c’est long 168.8 km de ligne droite….

Apres une longue journee de pres de 12h de routes nous voila enfin a Perth. Apres 72h passee avec John je ne sais rien de lui et lui riend de moi… Si on a parler durant 4h en tout c’est beaucoup…

CONCLUSION: ne plus jamais me faire Adelaide – Perth en voiture!

—————————————————————————————-

2800 km in een auto is lang, dat is wat ik gedurende 3 dagen heb gedaan. Ik kan het wel zeggen, het is lang, HEEEEEEEEEEL LANG! 

Daar ga ik dan met John mijn lift van Adelaide.

We vertrokken maandag om 10.00 ’s morgens. De eerste km (laten we zeggen de eerste 500) waren ok, ben het gewoon nu…  Maar daarna begint het lang te worden, tja er was niets te zien buiten dode bomen, dode kangourous en raven die de dode kangourous eten… Niet echt spannend… De zon gaat onder, we stoppen. Je moet weten dat je nooit in het donker rijdt en vooral niet als het nacht is, behalve als je een kangourou wil doden en je auto beschadigen… We stoppen langs de weg. We slapen in de koffer van de auto. Gelukkig heeft John een break! We worden op het gekakske wakker en rijden verder. Het is 9u. We stoppen in een shop, ik koop cookies en 2 mars. We rijden en rijden en rijden, steeds niets te zien… plots geen radio meer, het zat wel zo dat we enkel blabla hadden over kakkerlakken, mieren en koraal… (ik ken het leven van al die beestjes) maar het was beter dan qkjakjghahgjhahfgajelkajkjgagh! We stoppen in een benzine station en kopen een audiotape! (jaja het bestaat nog steeds in de Outback!) Tuurlijk was het een slechte audiotape, maar toch beter dans niets… Ah ja we hebben ook een sandwich gekocht met 2 sneden brood en een beetje kip voor 6$ 

Daar komt de nacht weer, de volgende stad is 100 km verder op… We gaan dus slapen zonder te eten…

De volgende morgend komt eraan, dus vandaag. Nog steeds geen muziek en nog steeds de audio tape. Het ergste moet nog komen…  De langste eentoonigste weg van Australie! 168.8 km platte en rechte weg…. En nog steeds de dode bomen, dode kangourous… 168.8km is lang als er niets te doen en te zien is! 

Na een lange dag, +- 12u rijden, komen we eindelijk aan in Perth. Na 72u met John weet ik niets van zijn leven en hij niets van de mijne… Als we 4u hebben gepraat is het veel!

BESLUIT: nooit meer van Adelaide tot Perth rijden!

Mildura – Adelaide

•February 13, 2008 • 8 Comments

Bon comme je disais, je pense, je m’etais decidee a partire de Mildura, pour finir je suis partie un jour plus tard que prevu vu qu’on attendais deux autres Frenchies du backpack avec qui voyager. Bon vu que le backpack est pourrave hors de question que je re-repaye une autre nuit supplementaire, me voila donc a dormire dans un lit vide d’une des chambres du backpack :D voila comment economiser 25$ wiiiiiiiii :D

Le matin nous voila partis, moi, 3 Frenchies et un Holandais. On se fait la Baroosa Vallee pas top top faut le dire, en fait c’est pleins de vignes et rien d’autre… Vu qu’on fait du tourisme on a du camper qqs part. La il y avait enooooooormement de vent, donc super froid… Mais une fois sous la tente le pur bonheur!

On se leve tranquil pepere et on continue notre chemin, bien sur ca rate pas on creve…
Me voila donc partie a la recherche d’un levier pour le crique car on en avait pas, la un gentil monsieur me prete son tourne-vis. Nous voila repartis.

On arrive a Adelaide vers 19h, la j’ai les yeux eclatter car comme mes affaires de toilette etait sur le toit du 4X4 j’y avais pas acces. J’enleve mes lentilles, mes yeux me brulent… Je me dis, aller une bonne nuit de someil et tout ira bien.

Lendemain matin yeux coller par des dejections jaunes, fraicheur fraicheur… Yeux toujours exploser et brulants….

Bon vu que je tiens pas je demande un medecin a la reception, sais pas, va a l’hopital…

Apres 30 mins de marche me voila a l’hopital, la on me dis va au urgences… quoi c’est si grave que ca??? a parament non, c’etait le seule medecin de garde.

La on m’inspecte les yeux et on les endors localement, space la sensation. Le medecin m’annonce, conjonctivite, tu mets des gouttes pendant 4 jours et pas de lentilles durant tout se temps.

Bon super 4 jours de lunettes, la joie…

Je fait un petit tour dans Adelaide et la trouve un lift vers Perth.
RDV pour le lendemain matin pour le chemin.

La bien sur, ma branche lache, le verre se fait la malle… J’ai du rescotcher le tout, ca fait quatre jour que je joue a Harry Potter….

—————————————————————————————

Zoals ik dus zei, denk ik toch, wou ik weg uit Mildura, uiteindelijk ben ik er een dag langer gebleven omdat we meer mensen een lift wouden geven.  Aangezien de backpacker zo slecht was wou ik geen nacht meer betalen. Dus slaap ik in een leeg bed in een van de kamers, zo spaar je 25$ wiiiiiiiiiii :D  

’s Morgens vertrekken we dus, ik, 3 Fransmannen en een Hollader. We reizen door de Baroosa Valley, niet echt indrukwekkend. Wijngaarden overal en that’s it. Aangezien we niet rechtstreeks zijn gegaan moesten we ergens kamperen. Het was er ongelooflijk koud en veeeeeeeeeeel wind… Een keer onder de tent was het lekker warm!

We worden op ‘t gemakske wakker en rijden verder, tuurlijk hebben we een lekke band…

Ik ga dus op zoek naar iemand om een kreek(???) te vinden en vindt een heel lieve menheer die mij een schroevendraaier leent. We rijden verder.

Om 19u komen we aan in Adelaide, mijn ogen doen ongelooflijk veel zeer en branden, aangezien mijn lenzenproduct op het dak van de 4X4 was, moest ik met mijn lenzen slapen… Ik doe mijn lenzen uit, mijn ogen zijn rood en branden. Ok, niet erg, een nachtje slapen en het is over. 

Volgende morgend, mijn ogen plakken door gele slijm, yammiiiiiiiiiiiii…. Nog steeds rode en pijnlijke ogen…

Aangezien de pijn zo erg was vraag ik om een dokter, niemand weet waar ik een kan vinden… Ga naar het ziekenhuis…

Na 30 mins lopen kom ik aan in het ziekenhuis, ga naar de spoedgevallen…. Is het zo erg???? neen, ze hebben geen andere arts….

Ze checken mijn ogen, verdoven ze, raar gevoel. De arts zegt mij, geen lenzen meer gedurende 4 dagen  en oogdruppels. Hoe ga ik vier dagen zonder lenzen overleven?

Ik wandel een beetje in Adelaide en vindt een lift voor Perth.
Afspraak de volgende morgend om te vertrekken.

Tuurlijk moest mijn bril half breken, mijn glas valt uit, ik plak het terug. Sinds vier dagen lijk ik op Harry Potter…

Fruitpicking

•February 6, 2008 • 2 Comments

Voila voila, Mildura demain pour moi c’est fini…
En fait a Mildura c’est limite si on fait pas du benevolat! (que je suis bonne en rimes!)

En fait j’ai bosser pendant 6 jours pour un fermier, pour lequel on devait cueillir du raisin pour en faire du raisin sec. Job tres tres chiant mais pas encore trop fatiguant. Le truc positif c’est qu’on prenait tout, le raisin pourri, le raisin pas mur, le raisin sec… Mais bien sur ca payait pas tres bien… En fait au depart il nous dis je vous paye 72cents le bucket (seau) donc on se dit c’est pas trop trop mal, mais c’est pas terrible non plus…  Pour finir il ne nous a payer que 60 cents… Donc on cueille comme des folles durant 6 jours, en commencant a 6h du mat jusqu’a 2h de l’aprem (ou la il fait tres chaud, et ou la malgre la creme solaire j’ai des coups de soleil…)

Donc au bout de 6 jours, enfin fini le boulot, et la la ben hier je recois ma paye… 288$ malheureux dollars pour 6 jours de boulot, pour 48h… Donc ca fait qu’on etait payer 4$ de l’heure, donc 2.5 euro :D mais que j’etais heureuse… En plus faut savoir que par jour ou on travail on dois payer 7$ de frais de transport… Du coup il ne me restait pas grand chose…

Donc du coup j’ai decidee de m’en allee et de me prendre une journee de conge, 25$ de plus ou en moins, je suis plus trop a ca pres…

Donc demain je m’en vais sur Adelaide, et on verra comment ca se passe…

VIVE MILDURA!

——————————————————————————————

Jeej morgen ben ik weg van Mildura! Eigenlijk kun je Mildura vergelijken met Voila voila, Mildura demain pour moi c’est fini… vrijwilligerswerk! 

Ik heb 6 dagen gewerkt voor dezelfde boer, we moesten druiven plukken voor dry food. Ongelooflijk saaie job maar niet zo moeilijk. Het positieve was dat we alles moesten plukken, rotte druiven, gedroogde druiven,… 

Tuurlijk was het niet goed betaald, maar tja het viel nog mee. Hij zei ons dat hij ons 72 cent per bucket (emmer) zou betalen, maar uiteindelijk was het maar 60 cents… We plukken als bezetenen gedurende 6 dagen. We begonnen om 6u ’s morgens en hadden gedaan om 2u ’s namiddags… En het was ongelooflijk warm ’s namiddags… En desondanks de zonnecreme ben ik toch verbrand…

Na 6 lange dagen krijg ik mijn geld… 288$ voor 6 dagen, 48 uren werk… We kregen dus 4$ per uur wat overeenkomt met 2.50 euro… :D wat was ik blij! Je moet ook weten dat we voor elke werkdag 7$ moesten betalen voor de benzine… Ik had dus niet zoveel meer over…

Daarom ga ik weg uit Mildura en vandaag werk ik niet, conge en slapen! 25$ meer of minder maakt niet veel verschil…

Morgen vertrek ik voor Adelaide, ik ga wel zien hoe het daar gaat…

LEVE MILDURA!

Mildura

•February 1, 2008 • 4 Comments

Voila depuis mardi je suis a Mildura et depuis mercredi je suis une fermiere!
en fait je fais du fruitpicking dans la vigne… Je dois cuillire des raisins de 6h du mat a 2h de l’aprem et c’est la MER*E!

Les deux premiers jours on a eu de la chance car il faisait super nuageux, du coup il faisait chaud (entre 35 et 40) qd meme… mais la aujourd’hui ben y en avais pas du nuages… donc en pleins soleil…

En plus faut savoir que le matin de 6 a 8 il fait super froid et apres c’est la canicule… ARGH
Si au moins la paye etait bonne ca passerait encore pas mal mais bon on gagne en moyenne entre 50 et 70 dollars par jour… donc pour 8h de taff c’est pas grand chose…

En plus j’ai les mains pleines de coupures et les bras pleins de griffes… Mais bon au moins je pourais dire que j’ai fait du fruitpicking!

Mon dieu j’en aurai fait des choses en Oz que je n’aurais jamais fait chez nous…

VIVE MOI!

———————————————————————————————-

Sinds dinsdag ben ik in Mildura en sinds woensdag ben ik en boerin!
Eigenlijk doe ik fruitpicking… ik moet druiven plukken van 6u ’s morgens tot 2u ’s namiddags… en het is KL*TE!

De twee eerste dagen viel het nog mee omdat het bewolkt was, dus niet al te heet… (tss 35 en 40 grade)… maar vandaag waren er geen fucking wolken dus de zon scheen heeeeel hard op ons…

En je moet ook weten dat het tss 6 en 8 heel koud is en na 8u heeeeeeel warm ARGHf

Zou de job goed betaald zijn dan zou het nog mee vallen, maar we verdienen enkel tussen 50 en 70 dollar per dag… Voor 8u werk is dat niet veel…

Ik heb ook ongelooflijk veel snijwonden in mijn handen en armen… Maar ja, daarna kan ik zeggen dat ik heb gefruitpicked! JEEJ

Djeezes, heb hier in Oz zoveel dinges gedaan dat ik nooit zou doen in Belgie!

LEVE IKKE!

Mon Riz/Mijn rijst

•January 24, 2008 • 5 Comments

Mon riz, Jasmine rice Coles best buys for every day (c’est son nom), mon riz je l’ai achetee un beau jour a Noosa, depuis il me suit partout! Il en a fait du voyage mon riz, oui oui oui!
En fait il a pris le bus de Noosa a 1770 pendant 12h, puis de 1770 a Bundaberg pour une heure. Puis apres ca il a pris l’avion de Bundaberg a Sydney (ou il est restee plus de 12h dans ma valise). Et puis il a pris le bus de SDY a Melbourne pendant 17h!

Halala moi et mon riz c’est une grande histoire d’amour! Je pense que meme qd il sera vide je garderai qqs grains pour ramenez en Belgique :D

————————————————————————————————————-

Mijn rijst, Jasmin Rice Coles best buys for every day (is zijn naam), mijn rijst heb ik in Noosa gekocht tijdens een zonnige namiddag, sinds volgt hij mij overal! Ja ja mijn rijst reist (waaw eindelijk iets dat rijmt :)

Hij heeft de bus genomen van Noosa tot 1770 gedurende 12uren, dan van 1770 tot Bundaberg voor 1uur. Vandaar heeft hij een vliegtuig genomen van Bundaberg tot Sydney waar hij gedurende meer dan 12u in mijn valies heeft gezeten. En toen van SDY tot Melbourne gedurende 17u!

Ik denk dat de dag dat mijn rijst op is, ik enkele korrels ga houden om hem terug te brengen in Belgie! :D

Melbourne

•January 24, 2008 • Leave a Comment

Voila, ca fait 3 jours que je suis a Melbourne, et oui encore une ville, mais une ville que J’ADOOOOOOOOOOORE! Ooh que j’aime Melbourne, tellement belle, tellement pas aussi-Americaine que les autres, et puis tellement de choses GRATUITES!!!!

Aujourd’hui par exemple j’ai fait le tour de la ville en bus et en tram gratuitement :D et oui en 2h j’ai vu ‘tout’ Melbourne, meme le stade ou Justine a perdu pfffffff…

Halala si j’avais su je serais venue beaucoup plus tot a Melbourne et restee moins longtemps a SDY mais bon c’est la vie…

Sinon je ne vais pas restee plus d’une semaine ici, je part bientot faire mon petit fruit-picking wiiiiiiiha lol

——————————————————————————————————————–

Sinds 3 dagen ben ik in Melbourne, tja nog een stad, but I LOOOOOOOOOOOVE IT!!! Ooh I Love Melbourne that much… Zo mooi, zo niet-alles-ziet-er-Amerikaans-uit! En zoveel GRATISSE DINGES TE DOEN!!!!

Vandaag bijvoorbeeld heb ik Melbourne gratis ge-sight-seed met de bus en de tram :D   ja ja in 2 uur tijd heb ik ‘heel’ Melbourne gezien, zelfs stadium waar Justine verloren heeft pffff…

Had ik geweten dat ik Melbourne zo leuk zou vinden dan was ik nooit zo lang in SDY gebleven, maar ja thats life…

Ik ga enkel 1 week in Melbourne blijven, daarna gaa ik fruit-picking-en :D

Blue Mountains

•January 16, 2008 • 3 Comments

Alors voila, qd on est a SDY on ne peux pas rater les Bleu Mountains, bon c’est vrai m’a fallu du temps pour les faires mais bon lol :D

Donc y a deux jours avec Irene on se dit, tiens on se ferait bien les Bleu Mountains! Mais ca tombe bien cocotte j’ai un programme pas trop cher super interessant!

Donc hier nous voila parties pour reserver notre tour a Blue Mountains a 85$ (50euro) toute contente on arrive a l’endroit ou on dois reserver, et on nous dis, ha mais non on est complet pour demain! AAAAAAAAAAAH car mercredi 16/01 est le seul jour de la semaine ou il ne pleut pas (le beau temps en Australie est un MYTHE!) et bon vu que je compte partire dimanche soir, ca faisait un peu juste…

Donc moi toute decue, je vais pas voir les Blue Mountaaaaaaaaaains! Et la Irene me dis, si tu veux avec une agence de voyage Coreenne y a moyen de les faire pour 45$!  (26euro!) Ok mais c’est supeeeeeeeer ca! Donc zou nous voila partie a l’agence de voyage Coreenne. La tout est en Coreen, meme le programme… Elle me dis, tu me donnes les 45$? Quoi cash? Ha ben non j’ai pas de cash moi… Donc super Irene (oubliez pas elle est super courageuse aussi avec les cafards!) me prette de l’argent.

Donc se matin reveil tres tot 6.50 (faut dire j’ai plus l’habitude en moyenne depuis que j’ai plus de boulot il est plutot 10-10.30…)

A 8.00 nous voila au bus, et la comme je m’y attendais que des Coreens… Moi seule blanche parmis eux tous… Bon c’est pas trop grave. La la guide monte, tout se passe en Coreen! Heureusement que Irene est la pour me dire plus ou moins quoi ou qu’es-ce…

La on arrive dans un parc a koalas… Noooooooooon! Je voulais voir mon premier koala dans la natuuuuuuuuure! Bon vu que j’ai qd meme payer pour je vais aller le voir mon koala qd meme! Et la bonheur il est tout pres le koala! Meme tellement tout pres qu’on peux le toucher et le prendre en photo! (gratuitement, car dans certains parcs ils demande qd meme 30$ pour toucher un koala) La, la madame gardienne du koala me fait, mademoiselle, faut etre avec un group pour toucher le koala, mais je fais partie du group de Coreens!!! Ah excuser moi… (oui bon c’est vrai que c’est rare de voir un non-Coreen dans un groupe de Coreens mais qd meme koi…) Puis la elle me demande: vous pratiquer courament le Coreen? Ha non non pas du tout en dehors de ooooh mon dieu et oui je sais rien dire… La elle me regarde de plus en plus bizarement…

Apres ca on part voir les kangourous, vu que j’en ai vu dans la nature, ca me derenge pas, et la et bien la on pouvait les caresser! Ooooooooh que c’etait mignoooooooooooon! Je suis bien restee la 15 mins avec bebe kangourous!

Apres ca on va a une demonstration de tondage de mouton, c’etait rigolo.

Apres ca on va manger. Buffet Coreen (et bien oui groupe Coreen, oblige quoi… Je tate donc pour la troisieme fois a la nouriture Coreenne, vraiment pas mauvais du tout! Mama j’ai trouve notre prochain lieu de vacances, en plus j’ai deja meme l’hebergement, mais par contre faudra qu’on eberge deux Coreennes, 1 Tcheque, 1 Francais, des Allemands, des Anglais :P )

Apres ca direction les Blue Mountains, le guide parle parle parle, moi je dors! Irene m’explique que les Blue Mounatains porte leurs nom car il y a enormement d’ecalyptussier, tous ses arbres a ecalyptus font de la seve huileuse qui de par la reflection du ciel font que les Blue Mountains ont l’air bleu (voila pour la petite minute culturelle du jour).

La on vois les Three Sisters, trois rochers immense cote a cote, magnifique! On y reste 30 mins a prendre des photos de la vallee.

Apres ca on rebouge vers le train qui vas dans les Blue Mountains, vu qu’on avait pas de cash (et oui tjs pas) et que la fille pour payer par carte etait super longue on se dis, on va aller marcher un peu.
On descend un sentier et la on tombe sur une magnifique cascade, rephotos s’impose!

Apres une heure retour au bus qui nous ramene a la maison.
Le trajet nous a pris 2.30 vu qu’il pleuvait, moi bien sur je dors.
A un moment tout le monde applaudit, moi aussi, mais pourquoi? MYSTEEEEEEEREUH!

Conclusion de la journee, pour le prix c’etait vraiment pas mal, mais c’est pas tout a fait se que je voulais faire… Mais bon, j’ai vu les BLUE MOUNTAINS!

———————————————————————–

Wanneer je in SDY bent kun je de Blue Mountains niet missen, ok het heeft een tijdje geduurd voor ik ze gezien heb maar ja…:D

Twee dagen geleden waren ik en Irene aan het praten dat ze de Blue Mountains wilde zien. Maar dat is fantastisch, ik wil ze ook zien! Lets go together! En ik heb een super leuk programma dat nog niet zo duur is!

Gisteren gingen we dus om onze trip te reserveren 85$(50euro) we gaan dus heel blij op stap om alles te regelen en daar zeggen ze, sorry we are fully booked!NEEEEEEEEEEN! Woensdag 16/01 is de enige dag dat het niet gaat regenen! (mooi weer is een MYTHE in Australie) en aangezien ik zondag uit SDY vertrek was het een beetje krap… 

Ik ben dus ongelooflijk ontgocheld, ik ga de Blue Mountains niet zien :’( En toen zegt Irene mij, als je wilt, ken ik een reisbureau waar ze het doen, maar het is eentje uit Korea! SO WHAT???!!! En het kost enkel 45$ (26 euro) Fantaaaaaaaaaaaaaastiiiiiiiiiiiiiiiiisch! Dus daar gaan we dan naar dat Koreaans reisbureau. Alles is er in het Koreaans, zelfs het programma…
Irene vraagt mij mijn 45$, cash? Maar ik heb geen cash… Dus super Irene (vergeet niet dat ze super dapper is met kakkerlakken!) geeft mij geld.

Deze morgend moest ik opstaan om 6.50, moeilijk heeeeel moeilijk (het is ook zo dat ik het niet meer gewoon ben sinds ik niet meer werk, gewoonlijk kruip ik uit mijn bed rond 10.00 -10.30…)

Om 8.00 staan we voor onze bus, en zoals verwacht zijn er enkel mensen uit Korea… Ik en de rest van Korea, maar ja het valt nog mee. De gids komt in de bus en alles gebeurt in het Koreaans… Gelukkig is Irene daar om een paar dinges te vertalen!

We komen aan in een koala park… NEEEEEEEEEEEEN! Ik wou mijn eerste koala in de natuur zien!!! Maar ja aangezien ik betaald heb ga ik ze toch zien. En daar ooooooh zo schattig, de koala, ik dichtbij, heeeeeel dichtbij! Zelfs zooooooo dichtbij dat we hem kunnen strelen! (gratis, in sommige parken moet je 30$ betalen om dat te mogen) 
De madam die de koala bewaakt zegt mij, jufvrouw u moet bij een groep behoren om de koala te strelen! Maar, ik maak deel uit van de groep! Ooooh sorry… (ok ik geef toe dat het niet zo gewoonlijk is om als niet Koreaan in een Koreaanse groep te zijn maar toch…) Daarna vraagt ze mij, sinds hoe lang spreek je Koreaans, eeuuhm buiten oh my god en ja kan ik niets zeggen… Toen keek ze nog vreemder naar mij… 

Daarna gaan we de kangourous zien, aangezien ik er al in de natuur had gezien vond ik het niet erg. Het leuke was dat we die kangourous konden strelen! Sooooooooooooo cuuuuuuuuuuuuuuute! Ik heb babykangourou gedurende 15 min zitten strelen! Daarna hebben we gezien hoe ze schapen bloot maken, kei grappig.

Na de park gingen we eten. Koreaans buffet (tja Koreaanse mensen Koreaans eten) Ik proef dus voor de derde keer Koreaans eten, echt lekker! Mamaaaaaaa, ik weet waar we volgend jaar op vakantie gaan! En ik weet zelfs ook al waar we kunnen slapen (maar wij zullen het bezoek hebben van 2 Koreaanse, 1 Fransman, 1 van Tsjechie, Duitsers en Engelsmannen :P )

Toen gingen we richting de Blue Mountains, de gids praat en praat en praat, ik slaap! Irene legt mij uit dat de Blue Mountains die naam kregen omdat er heel veel ecalyptusbomen zijn en dat die ecalyptusbomen sap geven dat vettig is en dat door reflectie van de lucht een blauwe kleur geeft. Van daar de naam Blue Mountains (dat was het cultuurminuutje van de dag).
Daar zien we de Three Sisters, drie enorme rotsen zij aan zij ongelooflijk mooi! We blijven daar 30 min de tijd dat we een paar foto’s trekken.

Hierna gaan we naar een trein-achtig ding, aangezien we geen geld hadden toen we in de bus waren (wie had dat gedacht…) en dat de fille om te betalen veel te lang was, zijn we gewoon gaan wandelen. Daar zijn we op een waterval terechtgekomen! Mooiste dat ik tot nu toe zag! Duuuuuuus fotooooo’s!

Na een uur keren we terug naar de bus die ons thuis brengt, de rit duurt 2.30 aangezien het aan het regenen was, ik slaap.
Plots begint iedereen in zijn handen te klappen, ik ook, maar waarom? MYSTEEEEEEEEEEERY!

Conclusie van de dag, voor de prijs was het echt niet mis, het is niet echt wat ik wou… But, I saw the BLUE MOUNTAINS!

Justine Henin

•January 13, 2008 • Leave a Comment

He la fifille je t’avais dis que je voulais etre sur SDY et Melbourne incognito! Mais bon si tu me suis partout et que tu vas la ou je veux aller bien sur que les gens vont me reconnaitre… Franchement moi qui croyait compter sur toi…

(sorry blague belge)

——————————————————————————

Hela maske, ik had jou toch gezegd dat ik in SDY en Melbourne incognito wou zijn! Maar ja als je mij achtervolgd en als je overal wil zijn waar ik ga, dan gaan de mensen mij zowieso herkennen….
En ik die dacht dat ik op jou kon rekenen…

(sorry stomme grap)